അകലം

      

  

ഓര്‍മ്മകള്‍ വെള്ളാരം കല്ലുകള്‍
പെറുക്കിനടന്ന കാലത്തിലേക്ക്
പ്രകാശ വേഗത്തില്‍
സഞ്ചരിക്കുകയാണ്
ഒരുപാടു പുറകിലേക്ക്....

ഇന്നോ ഇന്നലെയോ ഇല്ലാതെ
അതിനുംപുറകിലെവിടെയോ
അടുക്കില്ലാതെ അലയുന്നു...

ഇടയ്ക്കു അപരിചിതമായ
ചില ചിലമ്പലുകള്‍
അയാള്‍ കേള്‍ക്കുന്നുണ്ട്
വെള്ളം തരുന്നുണ്ട്
കുളിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്
ആരൊക്കെ ഇവര്‍
ഓര്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു....

ചാരെ തനിക്കുനേരെ
അറിയാതടഞ്ഞുപോയ
വാതിലിനു മുന്നില്‍
തുറക്കാന്‍ പറ്റാത്ത
താക്കോലുമായി
പ്രിയതമ അന്യയെപ്പോലെ
നിസ്സഹായയായി ......

സ്വയം അറിയാന്‍

               

കാണുന്ന കാഴ്ച്ചതന്‍ പൊരുള്‍ തേടി അലയുമ്പോള്‍ 

അറിയുന്നില്ലി വിലപ്പെട്ട മനുഷ്യ ജന്മത്തിന്‍ പൊരുള്‍ 

പാഴാക്കിക്കളയുന്ന ഓരോ നിമിഷവും 

നഷ്ടപ്പെടുത്തലാണോര്‍ക്കാം നമുക്ക് 

ഒരു നീര്‍ക്കുമിളപോല്‍ എപ്പോഴും പൊട്ടാം

ഈ ജന്മമാം കുമിളയും തിരിച്ചറിയൂ... 

ചെയ്യുവാനുണ്ടൊരുപാട് കാര്യങ്ങള്‍ 

സഹജീവിക്കു നല്‍കാം ഒരിറ്റു സ്നേഹം. 

മറക്കാതിരിക്കാം പിന്നിട്ടവഴികള്‍ 

മറക്കാം നമുക്കേറ്റ മുറിവിന്‍റെ പാടുകള്‍. 

പൊറുക്കാന്‍ പഠിക്കാം ചിരിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കാം 

ഔന്നിത്യങ്ങളില്‍ സ്വയം മറക്കാതിരിക്കാം .

അലറി ഇരമ്പുന്ന കടലും ഒരുക്കുന്നു 

ഒരുപാട് ജീവന് താവളങ്ങള്‍ .

വെറുതെ അലയുന്ന മേഘവും പൊഴിയുന്നു 

തെളിനീര്‍  മഴയായി കുളിര് നല്‍കാന്‍. 

കണ്ണ് തുറന്നൊന്നു നോക്കാതെ ചൊല്ലുന്നു 

ഈ ലോകം നാശ മെന്നാര്‍ത്തു വിളിക്കുന്നു... 

നന്മകള്‍ ഒന്നും കാണാതെ  നമ്മള്‍ സ്വയം 

കണ്ണടച്ചെല്ലാം ഇരുട്ടെന്നു കേഴുന്നു.... 

കണ്ണുതുറക്കാം കാണാന്‍ ശ്രമിക്കാം 

ഇരുട്ടിലും ഇറ്റു വെളിച്ചം പകരാം 

പോരുക കൂട്ടരേ കൈകൊര്‍ത്തിടാം 

ഒരു നല്ല നാളെക്കായ്‌ സ്നേഹത്തിനായ് .....

ഒരു സ്വര്‍ണ്ണമീന്‍

ചുറ്റും പച്ചപ്പുകള്‍ വെള്ളാരം കല്ലുകള്‍ 

നീന്തിക്കളിക്കുവാന്‍  തെളിനീര്‍ കുളിരുകള്‍ 

വര്‍ണ്ണച്ചിറകുമായ് പ്പാറിക്കളിച്ചു 

നീന്തിത്തുടിച്ചു രസിച്ചു 

ആറ്റിന്നൊഴുക്കില്ല 

കാഴ്ചക്ക് മാറ്റമില്ല 

എല്ലാം എനിക്കുണ്ട് ഒന്നുമില്ലാത്തൊരു 

സ്പടികത്തിന്‍ പാത്രമാണെന്റെ ലോകം 

കാണുന്നു  നല്ലവെളിച്ചം
അസ്തമിക്കുന്നത്  രാത്രിയായാല്‍ 

അത് സൂര്യവെളിച്ചമല്ലെന്നറിയാം

വെറും നിയോണ്‍ വെളിച്ചമെന്നെനിക്കറിയാം 

അറിയാമതെങ്കിലും അറിയില്ലെനിക്കെന്നു 

നിന്നെപ്പറഞ്ഞു വിശ്വസിപ്പിച്ചു ഞാന്‍ 

ചുറ്റും നിറഞ്ഞത്‌  പ്ലാസ്ടിക്കിലകളും  

മണമില്ലാപ്പൂക്കളും

കൃത്യമായ് നല്‍കുന്ന ഭക്ഷണ ചീളുകള്‍ 

കുമിളയായ് കിട്ടുന്നു ജീവവായു .... 

എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങള്‍ മറക്കുന്നു ഞാന്‍ 

അല്ല മറക്കണം ഞാന്‍ 

നിന്‍റെ ഇഷ്ടങ്ങള്‍ അറിയണം ഞാന്‍ 

നീ പറയുമ്പോള്‍ കഴിക്കണം ഞാന്‍ 

നീപറയുമ്പോള്‍  ഉണരണം ഞാന്‍ 

ഒരു സ്പടിക പ്പാത്രത്തില്‍ 

നിറയുന്ന വര്‍ണ്ണപ്പ്രപഞ്ചമാണെന്‍റെ ലോകം 

എപ്പോള്‍ വേണേലും പൊട്ടിച്ചിതറിടാം

എന്റെ ലോകത്തിന്‍ അതിര്‍വരമ്പ് 

എങ്കിലും നീന്തിത്തുടിക്കുന്നു ഞാന്‍ 

വെള്ളത്തിലലിയുന്ന കണ്ണീര്‍ നനവുകള്‍ 

ആരാരും കാണില്ലെനിക്കറിയാം 

വീട്ടമ്മ

സ്നേഹം  നീലാകാശം പോലെ

നിനക്കുമേല്‍ പൊതിഞ്ഞു ഞാന്‍ .....എന്നാല്‍ 

അതിന്റെ കോണില്‍ എവിടെയോ കണ്ട

ഒരുതുണ്ട്  മേഘത്തെ മാത്രം നീ കണ്ടു ...

കത്തുന്ന സൂര്യന്റെ ചൂടുമുഴുവന്‍

എന്നിലെക്കാവാഹിച്ച്

ഒരുമേലാപ്പായ്ഞാന്‍ നിനക്കുമേല്‍ .... എന്നാല്‍ 

അതില്‍ ഞാനറിയാതെ എതിലേയോ കടന്ന 

ഇത്തിരി സൂര്യവെളിച്ചം നിന്നെ പോള്ളിക്കുന്നതായി

നീ അലമുറയിട്ടു കൊണ്ടിരുന്നു......

ചൂടുമുഴുവന്‍ ഉരുക്കി ഒരുക്കി 

ഒരു കുളിര്‍മഴയായ്  നിന്നിലേക്ക്‌ 

ഞാന്‍ പെയ്യാന്‍ ഒരുങ്ങി ... അപ്പോള്‍ 

ഒരു വര്‍ണക്കുട നിവര്‍ത്തി ആ മഴയെ നീ 

മനോഹരമായ് തടഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു .... 

ഒരുപാട് സമയം ചിലവിട്ട്

ഒത്തിരി കറികള്‍ നിനക്കായ്‌ ഞാന്‍ ചമച്ചു ... എന്നാല്‍ 

ഉപ്പേരിയില്‍  ഒരിറ്റു കൂടിയ 

ഉപ്പുമാത്രം നീ  അറിഞ്ഞു ......

മനസ്സില്‍ ഒത്തിരി കവിതകള്‍ 

കൊഞ്ചി ചിരിച്ചപ്പോള്‍ എപ്പോഴോ 

അറിയാതെ  മൂളിയ ഒരുകവിത 

നിന്നെ ആരോലസപ്പെടുത്തി ....

പാടാതെ കൊഞ്ചാതെ പൊട്ടിച്ചിരിക്കാതെ 

വെച്ചും വിളമ്പിയും തുണികള്‍ അലക്കിയും 

എല്ലാം ഉള്ളില്‍ ഒതുക്കാന്‍ പഠിച്ചപ്പോള്‍ 

എല്ലാരും ചേര്‍ന്നൊത്തു പറഞ്ഞു 

നീയാണ് വീട്ടമ്മ .....

   

മാഞ്ഞ സന്ധ്യ

   

സിന്ധൂരരേഖ മാഞ്ഞൊരു സന്ധ്യപോല്‍

ഉമ്മറക്കൊലായില്‍ ഒറ്റക്കായി ....

കൂട്ടമായെത്തിയ കിളികള്‍ കൂടണഞ്ഞപോല്‍

നിശബ്ദമായ് 

വന്നവര്‍ വന്നവര്‍  പൊയ്ക്കഴിഞ്ഞു.

ഒഴിഞ്ഞ ചാരുകസേരയില്‍ ചാരി 

കോലായില്‍ തറയിലിരുപ്പാണപ്പോഴും 

നരക്കാന്‍ തുടങ്ങിയ തലയില്‍ കൈ താങ്ങി 

ഇരുട്ട് കവരുന്ന സന്ധ്യപോലെ

ശാഠ്യങ്ങള്‍ ഒരുപാടുണ്ടായിരുന്നു

ശണ്ഠകള്‍ നിത്യമാം സംഭവവും

നേര്‍ക്കുനേര്‍ കണ്ടാല്‍ പോര്‍ വിളിചെന്നാലും

ഇന്നതിന്‍ ശൂന്യത അറിയുന്നേറെ.....

ഏഴാം കടലിന്നക്കരെ നിന്നും

മക്കള്‍ വിളിക്കുന്നുണ്ടെന്നുമെന്നും

അമ്മാ സുഖമല്ലേ ഭക്ഷണം കഴിച്ചില്ലേ

തങ്കമ്മ വന്നല്ലോ കൂട്ടിനിന്നും ....

തിണ്ണയില്‍ കിണ്ടിയില്‍ വെള്ളം വച്ചുഞാന്‍

ഊണിന്  ചമ്മന്തിയുണ്ട് വായോ

ഓണത്തിനും വേണം ഊണിന് ചമ്മന്തി 

ഇല്ലേല്‍ പ്പിണങ്ങി പ്പരിഭവിക്കും 

മുറ്റത്തു പൈപ്പുണ്ട് കാല്‍കഴുകാനെന്നാലും

തിണ്ണയില്‍ കിണ്ടീന്നെ കാല്‍കഴുകൂ....

പിണക്കമാണേന്നാലും പാടില്ല 

ഞാനിവിടുന്നു എവിടെക്കും മാറിനില്‍ക്കാന്‍ 

മിണ്ടില്ല എങ്കിലും കണ്ടില്ല എന്നാല്‍ 

ആ കണ്ണില്‍ പരിഭ്രമം ഞാന്‍ കണ്ടിരുന്നു 

എപ്പോഴും ഞാന്‍ വിളിപ്പുറത്ത്ണ്ടാകണം

ഇപ്പോഴും എന്നെ കാണുന്നുണ്ടോ ....??

ഇത്രേം  ഞാന്‍നിന്നെ  സ്നേഹിചിരുന്നുവോ 

അറിയുന്നു ഇല്ലാതെനിക്കുവയ്യ
ഞാനും വരട്ടയോ എവിടെയാണിന്നു നീ  

ഞാനില്ലാതെങ്ങിനെ ........??????

ഞാനറിയാതെ

വരില്ലെന്നറിയാം  

എങ്കിലും കാത്തിരുന്നു

ഒരുപാട്  മധുമാസങ്ങള്‍ 

കടന്നുപോയിട്ടും 

പൂക്കാത്ത മാവുപോലെ 

നിന്‍റെ വരവ്  അറിയതെ പോയതാണോ ?

വെള്ളിനക്ഷത്രമായ്  

 ആകാശത്ത് 

പൂത്തു നിന്നത് 

നീ ആയിരുന്നോ

എന്നോ പെയ്തൊരു മഴ  

നിന്‍റെ വരവറിയിച്ചതായിരുന്നോ 

വന്നു പോയ 

കൊടും വേനല്‍  നിന്‍റെ 

സങ്കടം  എരിച്ചു തീര്‍ത്തതാണോ

പ്രഭാതത്തിലെ  തുഷാര ബിന്ദുക്കള്‍ 

നീ ആണ് എന്ന്  ചിലപ്പോള്‍ 

ഞാന്‍ ധരിച്ചു

എന്നെ തലോടി കടന്നുപോയ കാറ്റിന്‍റെ 

 സ്പര്‍ശം  നിന്റെതാകാന്‍ 

 ഞാന്‍ കൊതിച്ചു   

നിശബ്ദ നിമിഷങ്ങളില്‍ 

 മൌനമായി എന്നെ  പൊതിഞ്ഞത് 

നീ ആയിരുന്നോ

മഞ്ഞു പൊഴിക്കുന്ന രാവില്‍ 

ഒരു രാപ്പാടി  പാടിയിരുന്നു 

അത് നീ ആയിരുന്നോ

വന്നു എങ്കില്‍ ഒരിക്കലെങ്കിലും 

എന്നോട് പറയാമായിരുന്നു 

 ഇത് ഞാനാണ് എന്ന് 

വന്നിട്ടും  തിരിച്ചരിയാത്തതില്‍ 

പരിഭവമുണ്ട്  അല്ലെ 

കണ്ടിട്ടും കാണാതിരുന്നതില്‍ 

സങ്കടവും 

എങ്കിലും എനിക്കറിയാം 

നീ എന്നിലുണ്ടെന്ന്

തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോള്‍

പുതുവര്‍ഷത്തിന്റെ  ലഹരി 

ഒട്ടും ചോരാതെ ഞാന്‍ 

ഓര്‍മ്മകള്‍ ഒന്നടുക്കട്ടെ !!

അച്ഛന്റെ  വിരലില്‍ 

തൂങ്ങി ലോകം കണ്ട നാളും

അമ്മയുടെ ലാളനയില്‍

നാവില്‍ രുചികള്‍ നിറച്ചതും 

സൌഹൃദ പ്പെരുമഴയില്‍

കാലം കണ്ണെഴുതി 

സന്തോഷം കൊലുസ്സണിയിച്ചു

മോഹങ്ങള്‍ പൊട്ടണിയിച്ചു 

ചെഗുവേരയും മാര്‍ക്സും 

ഏങ്കല്സും കലാലയാങ്കണത്തില്‍ 

വിപ്ലവ മോഹമായ് 

കണ്ണില്‍ പ്രണയ സാഗരം ഒളിപ്പിച്ചു   

ചുള്ളിക്കാടും അയ്യപ്പനും 

ഓയന്‍വിയും ഘനഗംഭീരമായ്‌

തന്മയമായ് ചൊല്ലി 

പ്രണയത്തീമനസ്സില്‍  നിറച്ചു

ഒരു മംഗല്യസൂത്രത്തിന്‍ ശ്രീയായ്

എന്നിലെ പ്രണയഭാവത്തിന്നര്‍ത്ഥം

പകര്‍ന്നതും  

എന്നിലെ ശ്രീയായി എന്റെ 'ശ്രീ' യായി 

എന്റെ കൈ പിടിച്ചൊപ്പം നടക്കുന്നു 

അമ്മയായ്  ഗൃഹനാഥയായ് 

സ്വസ്ഥയായ് അഭിമാനമായ് 

ജീവിത വഴിയില്‍ ഇരിക്കവേ 

എന്നിലെ എന്നില്‍  സന്തിഷ്ടയാണ് ഞാന്‍ 

ദുഃഖമൊട്ടുമേ ഇല്ല  

പരാജയമില്ല  

 

തിരിഞ്ഞു നോക്കിയാല്‍  

എങ്ങും നന്മകള്‍ മാത്രം

ഇന്നും നാളയും പുണ്യം നിറയട്ടെ 

ജീവിത യാത്രയില്‍ സ്നേഹാമൃതം 

നിറയട്ടെ  എല്ലാം നിന്‍ അനുഗ്രഹം 

 സര്‍വ്വേശ്വരാ !!!!!!