11/10/2012

മോഹം

      
കാലം ഒരു കവിതയായെങ്കില്‍
പൂക്കാലം  അതിന്നലങ്കാരമായേനെ ,
ദുഃഖങ്ങള്‍ മഴയായ്പ്പെയ്യുമ്പോള്‍
കുളിര്‍തെന്നല്‍ ആശ്വാസമായേനെ .

മഴവീണമണ്ണില്‍ പതംവന്നമണ്ണില്‍
സ്നേഹത്തിന്‍ വിത്തുവിതക്കുന്നു ഞാന്‍
വെള്ളംനനച്ചും വളംവിരിച്ചും
എന്നും കൊതിയോടെ കാക്കുന്നു
വിത്തുകള്‍ പൊട്ടിമുളക്കുന്നതും
ഈ മരു ഭൂമി വാടികയാകുന്നതും
ഞാന്‍ സ്വപ്നത്തിലെന്നെന്നും കാണുന്നു.

ബാല്യത്തിന്‍ പൂക്കാലസ്മരണതന്‍ പരിമളം
ഇന്നലത്തെപ്പോലെ നെഞ്ചിലേറ്റുന്നു
വീണപൂവാണേലും   ആ നല്ല ഓര്‍മ്മകള്‍
ഇല്ലമറക്കില്ലോരിക്കലും ഞാന്‍.........

ഇന്നുഞാനീനട്ട സ്നേഹത്തിന്‍ വിത്തുകള്‍
കുഞ്ഞിളം ചെടികളായ് മാറുന്നതും
പൂവനമാകുന്നതും കാണുന്നു
പൂങ്കാവനത്തിലെ പൂക്കളും കായ്കളും
കിളികളെ മാടിവിളിക്കേണം
വണ്ടുകള്‍ തുമ്പികള്‍ ചിത്രശലഭങ്ങള്‍
ആ മലര്‍വാടിക്കലങ്കരമാകേണം
നന്മ നിറഞ്ഞൊരു ലോകത്തിനായ്
വേഴാമ്പലെപ്പോലെ ഞാനിരിപ്പൂ ........





4 അഭിപ്രായങ്ങൾ:

Rainy Dreamz പറഞ്ഞു...

കൊള്ളാം നന്നായിരിക്കുന്നു

ajith പറഞ്ഞു...

ഇന്നുഞാനീനട്ട സ്നേഹത്തിന്‍ വിത്തുകള്‍
കുഞ്ഞിളം ചെടികളായ് മാറുന്നതും
പൂവനമാകുന്നതും കാണുന്നു

സ്നേഹത്തിന്റെ ചെടി നട്ടാല്‍ പ്രതിഫലം പൂവനം തന്നെ. നടാത്തതുകൊണ്ടാണ് മരുഭൂമികള്‍ ഉണ്ടാകുന്നത്

നല്ല കവിത
ആശംസകള്‍

Mubi പറഞ്ഞു...

സ്നേഹത്തിന്‍റെ വിത്തുകള്‍ നട്ടില്ലേ ആശാ.. പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കാം

ഇഷ്ടായിട്ടോ ഈ മോഹം

ഫൈസല്‍ ബാബു പറഞ്ഞു...

സ്വപ്നവും ബാല്യവും ഓര്‍മ്മകളും ഒക്കെയായി ഒതുക്ക ത്തോടെ എഴുതി .